İnsanın kendini bulabilmesi için önce kaybetmesi gerekmesi ne yaman bir çelişki değil mi?
Ya da kendini kaybetmeye çalışırken bulması..
***
***
Siz hiç yolda yürürken karşınızdan gelen herhangi bir insanın yerinde olmak isteyecek kadar bunalıma düştünüz mü..?
kendinizden...kimliğinizden...ve her şeyden önemlisi...
yaşadıklarınızdan kurtulmak adına...
çaresiz bakışlarla insanları düşünce süzgecinizden geçirdiniz mi..?
o anki psikolojiniz ve ruh halinizle doğru tahlil yapamayacağınızı bile bile
o anda herhangi bir insanın yerinde olup...onun sıkıntılarını omuzlamayı...
böylelikle kendi dertlerinizden bir çırpıda kurtulmayı düşlediniz mi..?
işte bazen o kadar çaresiz...o kadar yalnız...
ve dertlerle o kadar bunalım içinde hissediyor ki insan...
bununla başa çıkmak yerine...sıkıntılarını bir nefeste yok etmek arzusu içinde dayanılmaz bir hal alırken buluyor kendini...
Merhaba bloguma hoşgeldiniz. Sitemde iyi vakit geçirmenizi diliyorum.